ابرِآبی باز می نویسد. عاشقانه تر. این بار دل نوشته هایش در فراق از همسرش است.الپر 26 روز است بی گناه گرفتار دیوارهای سرد وسیمانی اوین است. فاطمه محکم و استوار وعاشق چشم به راهش است.

روزگاری دور و نزدیک در پرسه‌های اینترنتی خود به صفحه‌یی در اینترنت برمی‌خوردیم که در بالای صفحه‌ی آن نوشته شده بود «پوشیده چه گوییم، همینیم که هستیم». علی پیرحسینلو از دوستان قدیمی‌مان در وبلاگ‌ستان پارسی نویسنده‌ی این صفحه بود که مانند بسیاری از ما اندیشه‌ها و تفکرات خود را در وبلاگ‌اش بدون پرده‌پوشی و با شجاعت می‌نوشت.
پوشیده چه گوییم، همینیم که هستیم؛ علی پیرحسینلو مجرم نیست، جای او زندان نیست، بازداشت و زندانی کردن او و بازداشت دیگر دوستان‌مان که اکنون ماه‌ها است در زندان‌اند و زیر فشارهای نامتعارف و غیرقانونی و غیر انسانی، بازداشت همه‌ی ما وبلاگ‌نویسان ایرانی است.*

* بخشی از نامه وبلاگ نویسان برای آزادی علی پیرحسینلو

 

نوشته شده در یکشنبه نوزدهم مهر 1388ساعت 15:14 توسط ماهماهی| |